Sindskort sport ik op Papendal in trainingscentrum Lagendijk. Een paar keer per week zit ik op de fiets, sta ik op de crosstrainer, ren ik op de loopband en doe ik nog wat oefeningetjes tussendoor. In het begin was het een beetje wennen, maar ik moet zeggen: Het is een verademing. Niks moet en alles mag.
Met mijn schema'tje op zak werk ik me in het zweet tussen collega's, mannen met bierbuiken en topsporters. Ja, er komt echt van alles binnen wandelen. Jong tot oud, dik tot dun, iedereen is welkom.
Zo ook de toekomst van Vitesse (in de volksmond ook wel: Vitess). Jongetjes van een jaar of tien, misschien elf gingen voor het eerst op apparaten trainen. Uit nood, want de voetbalvelden waren na een hoosbuitje of vier niet meer bespeelbaar. Zo'n twintig talentjes gingen omstebeurt spinnen, duurtrainen en krachttrainen. Stoere kerels. Met hun kleine beentjes konden ze op de laagste stand net bij de trappers. Hun kleine spierballetjes sjorden de gewichtjes omhoog. En wat onwennig renden ze op de loopband. Toch wel gek om niet vooruit te gaan.
Het was leuk om de kleine jochies te zien 'zwoegen'. Eén jongetje zei zelfs: "Gatverdamme, volgens mij zweet ik." Lachend schoot het beeld van een mini Cristiano Ronaldo'tje door mijn hoofd.
Het jongetje naast mij op de crosstrainer was een beetje jaloers op mijn crosstrainer. Ik had een televisieschermpje, hij niet. Beteuterd keek hij naar izjn schermpje. Toch wel een beetje zielig. Snel vulde ik mijn hele beeld met de tenniswedstrijd op Eurosport. Een glimlach volgde, kon die toch nog een beetje meegenieten.
Ik ging naar omkleden, douchen en naar huis. De toekomst van Vitess niet. Zij bleven hun om te trainen met apparaten voor kerels. Ze deden braaf wat 'meneer de trainer' zei. Niks geen grote mond, niks geen lawaai, niks geen tegengas. Deze jongens hadden de magie van plezier in hun ogen. De toekomst van Vitess. Stiekem ben ik wel trots dat ik met ze heb mogen 'trainen'.
Hartstikke leuk geschreven! Zie het al helemaal voor me. Sport en schrijf ze!!!
BeantwoordenVerwijderen