Het sportgala. Een jaarlijks terugkerend evenement van de NOS. Helaas kan ik het vaak niet live zien, omdat ik zelf moet trainen. Vandaar dat ik terug heb gekeken op internet. Jammer genoeg was het in een ander jasje gestoken. Het zakelijk decor van de zaal bracht niet echt een gezellige sfeer op mij over. Tl-verlichting, een paar tafels voor belangrijke mensen en staplaatsen vind ik niet echt chique. Zeker niet als je op de achtergrond vrouwelijke sporters ziet onwennig ziet wiebelen op hun nieuwe hakken.
Toch heb ik ook erg genoten. Esther Vergeer kreeg de Jaap Edentroffee voor de vijfde keer uitgereikt. Een prestatie opzich, maar als je bedenkt wat daar aan vooraf gaat. Dit jaar won ze haar 400ste wedstrijd op rij, ze is regerend wereldkampioen sinds 1998 en heeft al 5 gouden paralympische medailles op zak. Esther Vergeer, een fenomeen van een andere planeet.
Ook het Nederlands voetbalelftal heeft de prijs van sportploeg van het jaar dik en dik verdiend. Wat zij dit jaar teweeg hebben gebracht in Nederland. Eén groot gekkenhuis! Coach Bert van Marwijk voor deze prestatie de prijs Coach van het Jaar in handen gedrukt. Toch een kleine pleister op de wond van afgelopen zomer.
Tijdens de nominatiefilmpjes van Sportvrouw en Sportman van het jaar sprongen de tranen in mijn ogen. Daar zag ik Nicolien Sauerbreij en Mark Tuitert 'opnieuw' goud winnen op de Olympische Winterspelen.
Maar gelukkig heb ik ook kunnen lachen. Zo leken Bert van Marwijk, Frank de Boer en Johnny Heitinga kleine jochies in vergelijk met Peter Blange die de prijs uitreikte. Zeilduo Lobke Berkhout en Lisa Westerhof hadden in hun glitterjurken wel iets weg van Gemma Glitter. En bij het zien van het haar van Dione de Graaff moest ik denken aan Tante Sidonia uit Suske en Wiske.
Toch hoop ik om het Sportgala van volgend jaar weer in het oude vertrouwde jasje te zien. Weg met dat tl-licht en die staanplaatsen. Ik ben voor een theaterachtig decor wat gezelligheid, warmte en sfeer overbrengt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten