zondag 19 december 2010

Een bekerfinale om van te huilen

18 december 2010. Bekerfinale. Widex GZC-Donk tegen ZVL. De kans voor ZVL om de eerste échte prijs in de historie van ZVL te pakken. De derde kans. In het jaar 2008 stonden de meiden uit Leiden ook al in de finale van zowel de beker als de strijd om het landskampioenschap. Beide keren moesten de meiden genoegen nemen met het zilver. Drie keer is scheepsrecht zou je zeggen...
ZVL is de gedoodverfde favoriet om de beker te winnen. De waterpolosite Manmeer.nl meldt vrijdag dat Sabrina van der Sloot en Nomi Stomphorst zaterdag niet meedoen wegens blessures. De druk ligt bij ZVL op de schouders.

Zaterdag zit ik halverwege op de tribunes. Naast Sanne en Michelle. Voor me staan twee speakers op zo'n 200 decibel muziek te draaien. Altijd fijn. De dames zijn aan het inzwemmen en ondertussen brabbel ik wat met Sanne. Ze is nog steeds boos dat Michel, de coach van ZVL, niet de sterkste wissels heeft meegenomen. Hij heeft Esther, Jeanine, Nina en Sanne thuis gelaten. Heleen en Renske mogen wel op de bank zitten. Het komt er op neer dat ze dit ronduit belachelijk vindt. De dames klimmen ondertussen het water uit om zich klaar te maken voor het voorstellen. Aan het begin van de wedstrijd worden de speelsters en scheidsrechters altijd aan het publiek voorgesteld. GZC Donk wordt als eerste voorgesteld. 'Wat een jong team', denk ik. De meeste meiden zijn rond de 19. De oudste is Daniëlle de Bruijn (die van de Olympische finale ja) met 32 jaar. De jongste is Maud Megens. 14 jaar pas. Dan is het de beurt aan ZVL. ZVL dat speelt met vier internationals. Bij elke naam klap ik hard en schreeuw ik de longen uit mijn lijf.

Dan begint de wedstrijd. Mieke haalt de bal. Ze heeft hem net aan. Een aanval van ZVL. Ze spelen ontzettend nerveus en voor ze het weten zijn ze de bal alweer kwijt. Ook GZC Donk speelt niet goed, maar ze scoren wel. Een prachtig doelpunt van hun midvoor Robbin Remers.
Dit lijkt echt nergens op. Een typische finalewedstrijd. Na het eerste partje dwalen mijn gedachten steeds vaker af en na het tweede partje moet ik zelfs geeuwen. Nu is dat niet heel gek in een warm zwembad, maar deze geeuwen zijn uit pure verveling.
ZVL staat 5-2 achter, ze spelen stuk voor stuk als natte kranten. Alleen Anne Heinis, die de hele week ziek is geweest, keept goed. Ze houdt een paar knappe ballen en zorgt ervoor de stand nog enige hoop bied. Aukje van Belkum laat een grote kans liggen. Even later wordt ze er uitgestuurd. 'Wisselen' roep ik uit frustratie. Aukje speelt in mijn ogen, en in die van nog veel meer mensen, slecht. Ze zwemt achter de feiten aan. Verdomme, er wordt weer gescoord aan de kant van GZC Donk. 7-4. Kansloos. De dames van ZVL gaan verliezen en ze weten het. Het eindsignaal klinkt. De wissels van GZC Donk springen met zijn allen het water in om het feestje met elkaar te vieren. ZVL druipt af.

De meiden van ZVL winnen alweer niet. Ze hebben het op het moment suprême niet waar kunnen maken. Jammer, maar helaas. GZC Donk heeft de individualisten van ZVL als een team naar beneden gehaald. Ze hebben verdiend gewonnen.

Klik hier voor de wedstrijdbeelden van NOS Studio Sport

Geen opmerkingen:

Een reactie posten