Ze is misschien wel de bekendste vrouwelijke judoka van dit moment. Niet alleen door haar wisselende kapsels, maar ook door haar uitzonderlijke prestaties. Ze nam al deel aan drie Olympische Spelen en volgend jaar kan ze waarschijnlijk ook de vierde op haar lijstje bijschrijven. Edith Bosch, is een judoka apart.
Straks gaat Team Edith Bosch proberen om wereldkampioen te worden. Je leest het goed; Team Edith Bosch. Toen ik vanochtend de eerste vier partijen van haar bekeek, was Edith namelijk niet alleen op de tatami. Ook bondscoach Marjolein van Unen is nadrukkelijk aanwezig op de tatami. Of nouja, figuurlijk dan. Van Unen coacht letterlijk elke seconde van de wedstrijd en sleept Edith Bosch naar de overwinningen. Tijdens de wedstrijden schiet ik meerdere keren in de lach. ‘Dat hart gaat het zo begeven,’ denk ik. Maar elke keer haalt van Unen weer het einde. Net als Bosch. Als een team. Een goed team.
Tsja, voor judo moet je denk ik een beetje bijzonder zijn. In de goede zin van het woord. Ook Edith is een beetje bijzonder. Zo zit haar haar telkens weer anders. Ik herinner me staartjes, clipjes, stekels, blond, bruin noem maar op. Nu is de kleur; bruin en de lengte; wat langer. Mooi, vind ik. Beter dan alle andere vorige kapsels. Een kapsel om wereld kampioen mee te worden. Als ik Edith Bosch even Google om al haar kapsels te bekijken, kom ik uiteindelijk op wikipedia terecht. Daar lees ik dat ze eerste ballerina wilde worden. Moeilijk om een beeld te krijgen van Edith in een tutu. Stiekem ben ik blij dat ze is gaan judoën.
Half vier…
Tijd voor de halve finale. Edith Bosch komt op de mat. Haar tegenstander? Een Cubaanse met vieze gel/wax-achtige haarplukjes langs haar gezicht. Kapsel Nederlandse tegen kapsel Cubaanse: 1-0.
De eerste echte aanval is van Edith Bosch. Geen score. Even later wel een straf voor de Cubaanse. Dan klinkt er luid gejuich in het stadion. Op de mat naast Bosch wint de regerend wereldkampioen en thuisfavoriet Lucie Decosse. Even kijkt Edith op. Ze weet het. Het kan de finale worden die iedereen in de zaal wil zien. Alleen zij moet nog winnen. De Cubaanse krijgt nog een straf en daardoor staat Edith een yuko voor. Die voorsprong geeft ze niet meer uit handen. Geen spetterend judo, maargoed. Het affiche voor de finale maakt heel wat goed. Bosch tegen Decosse.
Half zes...
Jammer, Edith Bosch heeft verloren. In een finale waarin het pakkingsgevecht centraal stond, waren de verschillen klein. In mijn ogen zelfs gelijkwaardig. Jammer genoeg vond de scheidsrechter dat niet en kreeg Edith drie straffen. Haar Franse tegenstandster Decosse maar één. Zilver voor Edith en goud voor Decosse. Zuur. Dan maar de Olympische titel in Londen. Ook mooi!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten