"Ik hoop dat ik het overleef"

Zaterdag 5 maart. Voor velen het begin van carnaval, voor mij een mogelijke hel. Mijn team speelt dan namelijk de derby tegen Katwijk. Mijn oude club. Dit zijn wedstrijden waarvan ik niet weet wat ik er nou van moet denken. Verschrikkelijk of leuk? Uitdagend of angstaanjagend? Het enige wat ik zeker weet is dat ik wil overleven. Winnen en schadeloos het einde halen.

In eigen bad hebben we gewonnen met de voetbaluitslag 4-2. Schadeloos heb ik het einde helaas niet gehaald. In het derde part kreeg ik een elleboogstoot tegen mijn neus. Een steek van pijn volgde, gepaard met een zee aan bloed dat werkelijk uit mijn neusgaten spoot. Het enige waar ik op dat moment aan kon denken was: "Godverredomme, als we nu maar winnen." Mijn neus kon me weinig schelen. Ja, het deed ontzettend zeer en ik huilde tranen met tuiten, maar dat maakte niet uit. Mijn neus was toch al nooit mijn mooiste en sterkste punt.

De opluchting na de wedstrijd was groot. We hadden drie punten, maar dat nam mijn woede niet weg. Niemand van de tegenstanders die na de wedstrijd even kwam vragen hoe het met mijn neus was. Zelfs de coach niet. Iets wat eigenlijk wel hoort.

En zaterdag is het dus weer zover. Een wedstrijd waarin oude frustraties weer opspelen. Slaan en schoppen zijn in wedstrijden tegen Katwijk 'normaal'. Agressie staat bij hun, in mijn ogen op nummer één, op de tweede plaats pas winnen. En dat is iets waar ik eigenlijk best wel bang voor ben. Hoelang gaat het duren voor het echt een keer escaleert? Wanneer gaat het fout? Natuurlijk hoop ik nooit, maar deze keer heb ik een slecht onderbuikgevoel.

Ik sprak zaterdag de coach van Katwijk, Theo. Ik ken hem uit mijn Katwijktijd en vond hem toen een aparte maar aardige man. De laatste twee jaar is dat compleet veranderd. De manier waarop Theo mijn team en onze speelwijze afkeurde, irriteerde me. De manier waarop hij ons de schuld gaf van hard en agressief spel, het maakte me echt boos.

Het is nu dinsdag en de adrenaline stroomt nu al door mijn lichaam. Iets wat ik normaal nooit heb. Misschien dat dat het nare onderbuikgevoel verklaart.
Zaterdag: ZVL de nummer één tegen Katwijk de nummer drie van de competitie. Ik hoop dat ik het schadeloos overleef. Ik hoop dat ik het overleef...