Driebergen in baan vijf. Zijn gezicht staat geconcentreerd. Hij slikt nog een keer. Take your marks. Hij hurkt zich in de goede starthouding. Piep. En weg is hij.
Ik moest diep graven in mijn geheugen, toen ik me afvroeg wanneer ik Nick Driebergen voor het eerst zag. Volgens mij was het tijdens een training van de herenselectie van Katwijk. Zijn stiefvader was de trainer en Nick deed af en toe gezellig mee.
Onderwater. Het lichaam gestrekt. Zijn benen gaan snel heen en weer. Eindelijk, hij komt weer boven. Donets in baan 4 ligt iets voor.
Ik ken Nick niet echt persoonlijk. Ik ken hem vooral van verhalen van zijn familie en van het zwemwereld. Nick kan hard rugcrawl zwemmen. Heel hard. Geen Nederlander zwemt harder rugcrawl dan Nick. Daarom is het ook niet gek dat Nick op EKs, WKs en zelfs op de Olympische Spelen in Beijing heeft gespeeld.
Donets keert als eerste. Driebergen als tweede. Donets ligt nu zo ver voor, dat gaat hij niet meer halen. Maakt niet uit. Ik wil een medaille zien voor Nick. Zwem door Nick! Zwem door!
Ik herinner me nog dat Nick af en toe mee deed met waterpolowedstrijden bij Katwijk. Als Nick ging opzwemmen voor de bal, dan was de tegenstander bij voorbaat al kansloos. Nick had hem altijd. Wat ik altijd opvallend vond, was dat hij altijd met bijzondere balletjes scoorde. Gewone schoten zaten er bijna niet bij. Meestal een drukballetje of een stootballetje. Soms een beetje gefrommel, maar hij zat er wel vaak in.
Op een gegeven moment mocht Nick niet meer waterpoloën. Het zou blessures kunnen veroorzaken en dat zou zijn zwemcarrière in de weg zitten. Jammer, maar een goede en verstandige keuze.
Shit shit, Borisov in baan 6 komt gevaarlijk dichtbij. Zwem door, tik aan. Tik aan. Onee, Borisov is tweede. Nick derde. He, denk ik nu onee? Niks onee! Oja! Wat goed. Nick heeft een medaille. Hij heeft een medaille!
Nick speelt heel af en toe nog een waterpolowedstrijdje. Niet in competitieverband maar voor de fun met zijn 'sterrenteam'. Een groep toffe jongens die vroeger met Nick hebben gespeeld of nu met Nick zwemmen.
Nick heeft vrijdag 26 november 2010 zijn eerste medaille op een groot internationaal podium gewonnen. Brons op de 50 meter rugcrawl in het Pieter van den Hoogenbandzwembad in Eindhoven tijdens het EK kortebaan. Vanavond zwemt hij de finale van de 100 meter rugcrawl en wie weet kan hij voor een stunt zorgen.
Nick beseft dat hij brons heeft gewonnen en dat hij trots mag zijn. Er verschijnt een flinke glimlach op zijn gezicht. Zijn hand gaat in de lucht om te juichen. Nick is trots.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten