Afgelopen jaar ben ik stilletjes een fan geworden van Hugo Borst. Op aanraden van mijn tutor ben ik zijn boeken van Hard Gras gaan lezen. Prachtige boeken over voetbal die een aanrader zijn voor elke sportfan. Voor ik deze boeken las, kende ik Hugo Borst eigenlijk alleen van tv. Bij Studio Voetbal en De Wereld Draait Door was hij vaak te zien als vaste tafelgast. Ik kon genieten van zijn sarcastische opmerkingen over de drama's op Het Kasteel, maar eigenlijk wist ik niet precies wie hij was. Tot ik zijn boeken ging lezen.
Hugo Borst is een grote fan van Sparta. Niet gek dus dat ik hem vaak een tribune hoger zag zitten. In zijn jeugdjaren ging hij vaak met zijn vader (en zijn paarse kinderkaartje) naar Het Kasteel. Het stadion van Sparta. In deze jaren is hij verliefd geworden op de Oude Dame. Zijn journalistieke carrière begon bij het tijdschrift Voetbal International. Daarna werkte hij bij Panorama en schreef hij veel boeken over voetbal.
Zijn boeken heb ik met veel plezier gelezen. Over vaders en zonen en De Coolsingel bleef leeg zijn ontzettend mooi geschreven boeken. Van deze boeken heb ik ook veel geleerd. Dat het voetbalwereldje niet zo mooi is als het lijkt. Harde en soms corrupte mannen die op geld uit zijn, maken vaak de deel uit. Ik ben nu bezig in zijn nieuwe boek Waarom ik zou van Sparta hou (en Aad de Mos zo haat). Het is 'leuk' om te lezen hoe Hugo Borst de degradatie van Sparta zelf heeft meegemaakt. Hoe erg hij, net als ik, Aad de Mos haatte. Hoe lui hij, net als ik, de slechte spits Bodul vond.
En nu lees ik net via Twitter dat Hugo Borst, een klein beetje mijn held, stopt met zijn tv-werk en zijn sportcolumns in het AD. Op de website van het AD zegt hij het volgende: "Ik ben al maanden doodmoe. Zat tegen een burnout aan. Ik ben dus erg voorzichtig". Jammer. Heel erg jammer. Ik zal zijn tv-optredens missen. Maar gelukkig gaat hij al zijn tijd in het schrijven stoppen. Laat ik dan me dan alvast maar verheugen op zijn nieuwe boeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten