Iets wat me altijd al irriteert: Voetballers die ontevreden zijn over hun salaris. Vandaag stond er een artikel in de Telegraaf met de kop Sneijder: Real serieuze optie. 'Huh?' was het eerste wat ik dacht. Hij wilde toch zo graag bij Inter blijven, want hij had daar toch een topseizoen gedraaid? Hij wilde zijn club toch niet de rug toekeren? Blijkbaar niet. Want de onderhandelingen om Sneijders contract open te breken, op te waarderen en te verlengen tot 2015 zijn op de klippen gelopen. Inter zou namelijk de eerdere belofte van een supersalaris niet na komen en daarom blijft een transfer naar Real Madrid toch een serieuze optie.
Dat irriteert me mateloos. Hij had het toch zo goed bij Inter? Hij speelt goed, speelt veel, krijgt respect van supporters en wordt gezien als een grote leider. Waarom zou hij dan weg willen? Alleen om het geld? Logisch, want hij verdient maar 4 miljoen euro per jaar (?!). Een schamel salaris natuurlijk. Belachelijk. Er zijn zoveel sporters die even hard en misschien nog wel harder werken maar die net aan hun brood kunnen kopen van hun salaris.
Als voorbeeld neem ik de waterpolomeiden van Oranje. In 2006 gingen zij samen met hun coach een Olympisch traject in. 4 dagen in de week sliepen zij in Zeist waar ze zo'n 2 a 3 keer per dag trainden. Daarnaast trainden ze ook nog bij de club en speelden ze in het weekend wedstrijden. Met een beetje 'pech' hadden ze een dubbel weekend en speelden ze dus twee wedstrijden. Wat ze verdienden? Weinig, ik weet het niet precies maar het leek verdomd veel op het minimum van het minimum. Maar ondertussen werden deze meiden wel Olympisch kampioen en werden ze twee weken geleden derde op het EK. Een prestatie die veel meer waard is dan de 4 miljoen van Wesley Sneijder. Want bij echte sporters zit de sport in het hart en niet in de portemonnee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten